Doorgaan naar hoofdcontent

Phophorus

Phosphorus (gele Fosfor) is de enige niet-radioactieve substantie die spontaan kan ontbranden, indien ze met zuurstof in contact komt. Daarom wordt fosfor altijd onder water bewaard. De ‘zelfontbranding’ is in de natuur te zien als fosforhoudende algen boven het wateroppervlak uitsteken en onder invloed van de zuurstof uit de lucht ‘licht’ geven. Voor de bereiding van Phosphorus wordt fosfor opgelost in alcohol.

Persoonsbeeld:
  • Past bij sympathieke, open, extraverte, hartelijke en hulpvaardige mensen, die graag hun gevoelens tonen; ze zijn vaak groot en slank gebouwd met dun, blond of rossig gekleurd haar, fijne huid en licht gracieus uiterlijk. Ze zijn creatief en hebben een rijke fantasie. Erg gevoelig voor indrukken van buitenaf. Ze zijn zeer intelligent en beschaafd. Angstig tijdens onweer en in het donker. Erg schrikachtig. Zwartgallig. Ze hebben een duidelijke behoefte aan zout, vis, chocolade en snoep. Veel dorst, behoefte aan koude dranken. Als ze jong zijn groeien ze snel op; belangrijk kindermiddel.

Opvallende symptomen:
  • Angst voor alleen zijn.
  • Angst voor donker, onweer, geesten.
  • Ze zijn snel uitgeput, komen echter snel weer bij (bijvoorbeeld na een kort slaapje).
  • Hevige dorst (koude dranken).
  • Neiging tot bloedingen (spontane bloedneus, forse menstruatie bloeding, nabloeding bij tand of kies trekken).
  • Sterke brandende pijn bij verwondingen en ontstekingen (zie ook Arsenicum album).
  • Brandend maagzuur.
  • Opgeven van eten en drinken, zodra het in de maag warm geworden is.
  • Rauwe stem tot verlies van stem bij het praten (keelontsteking).
  • Harde, droge hoest (met ophoesten van sputum met bloedstreepjes), welke verergerd door praten, koude lucht en bij de overgang van de koude naar de warmte.
  • Kunnen niet op de linkerzijde liggen.
Erger door:
  • Na warm eten en drinken; ’s avonds, onweer, liggen op de linkerzijde.
    Beter door:
    • Frisse lucht, koud eten en drinken, na de slaap, na het eten.
      Toepassingen:
      Potentie en dosering:
      De kracht van subtiele geneeskunst