Colitis ulcerosa

Voedingssupplementen die ondersteunend werken bij colitis:
  • CurcuWin curcumine is de kleurstof uit de geelwortel (Curcuma longa), kan mogelijk het verergeren van  colitis ulcerosa vertragen. Het effect van curcumine berust vermoedelijk op het feit dat de gele kleurstof de activering van dendrietcellen tegengaat door beïnvloeding van de JAK/STAT/SOCS pathway. Hierdoor herstelt de balans van het immuunsysteem.
  • Enzymen kunnen helpen bij maag- en darmaandoeningen, het voornaamste verteringsenzym is pancreatine. Dit is een mengeling van verschillende enzymen, die bij jonge mensen in voldoende mate door de pancreas wordt geproduceerd. Granen reduceren de absorptie van mineralen, spoorelementen en vitamine B1. Zij blokkeren ook de verteringsenzymen en maken proteïnen onverteerbaar. Tarwe blokkeert eveneens het pancreas enzym lipase en vertraagt de vetvertering.
  • L-glutamine herstelt het darmslijmvlies, glutamine heeft een belangrijke preventieve functie voor de ontwikkeling van ziektebeelden zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Glutamine voorkomt geheel de vorming van littekenweefsel. Littekenweefsel is een onomkeerbaar gevolg van de darmontstekingen en kan leiden tot vernauwingen en functieverlies van de darm.
  • Probiotica chronische darmontstekingen zoals de ziekte van Crohn en Colitis Ulcerosa, gaan gepaard met ontstekingen. Eén van de eigenschappen van probiotica is dat ze ontstekingen kunnen verminderen door de weerstand (via het immuunsysteem) te verhogen.
  • Resveratrol een flavonoïden uit de schil van blauwe druiven, kan de ziekteactiviteit doen afnemen en de kwaliteit van leven verbeteren bij personen met deze aandoening door een vermindering van oxidatieve stress.
  • Vitamine B12 (bio actief) een tekort aan vitamine B12, komt veel vaker voor dan over het algemeen wordt aangenomen. Voor een tekort aan vitamine B12 bestaan er verschillende oorzaken: verminderde inname, verstoorde opname, aangeboren storingen in het vitamine B12-transport of metabolisme en verstoorde benutting. Aangezien vitamine B12-tekort zich langzaam en sluipend ontwikkelt, kan het jaren duren voordat symptomen zoals colitis ulcerosa zich ontwikkelen en ernstig worden. Een tekort aan vitamine B12 komt veel voor bij Colitis ulcerosa door een verstoorde opname van de door de verteringsenzymen gesplitste voedingsbestanddelen door de darm.
  • Vitamine D voldoende inname van vitamine D verkleint de kans op ziekteverschijnselen na een behandeling van de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa. Vitamine D verhoogt de kans op succes bij een behandeling van chronische darmontstekingen.
Colitis ulcerosa is een chronische darmontsteking van de dikke darm. De aandoening tast vaak in eerste instantie de endeldarm aan en breidt zich daarna uit over de hele dikke darm. De ontsteking beperkt zich tot het slijmvlies dat de binnenkant van de dikke darm bekleedt en leidt daarbij tot vorming van zweren in deze slijmvlieslaag. De aandoening komt iets vaker voor bij mannen dan bij vrouwen en ontstaat meestal op jongvolwassen of middelbare leeftijd. Buiten de westerse wereld komt colitis ulcerosa bijna niet voor.

Emulgatoren zijn stoffen die helpen bij het mengen van 2 stoffen die normaal gesproken niet of moeilijk mengbaar zijn, zoals bijvoorbeeld water en vet. In een experiment is aangetoond dat onder invloed van emulgatoren zich in de darmen laaggradige ontstekingen (sluimerende chronische ontstekingen met een lage intensiteit) ontwikkelen, dat kan bijdragen aan obesitas, metabool syndroom en andere ontstekingsgerelateerde aandoeningen zoals colitis ulcerosa. Emulgatoren verstoren de darmflora en bevorderen ontstekingsreacties.

Colitis ulcerosa kan geleidelijk beginnen, maar ook vrij plotseling. De eerste aanval van colitis ulcerosa is meestal de ernstigste. Na deze aanval verloopt de ziekte vaak in een golvend patroon met periodes waarin patiënten meer of minder last hebben. De ernst van de symptomen en de frequentie van de aanvallen (ontstekingen) verschillen per patiënt. De een heeft vaker en ernstiger klachten dan de ander. De klachten kunnen soms spontaan (jarenlang) wegblijven om dan opeens weer op te laaien. Andere patiënten hebben echter continu ziekteverschijnselen. De meest voorkomende klachten zijn buikpijn, buikkrampen en diarree, meestal gepaard gaande met bloed en slijm. Door het bloedverlies kan bloedarmoede, en daarmee vermoeidheid, ontstaan. Sommige patiënten kunnen de ontlasting niet goed ophouden en moeten vele malen per dag naar het toilet. Daarnaast kunnen zich verschijnselen voordoen als een slechte eetlust, gewichtsverlies, groeiachterstand bij kinderen en koorts.

Zie ook: