Silicium

Silicium is weinig gekend wordt in de medische wereld heeft te maken met het feit dat toediening van silicium in de vorm van een mineraal zout niet wordt opgenomen. Het is biologisch inactief. Het onderricht in de faculteiten geneeskunde, farmacie of biologische wetenschappen richt zich op min of meer verwante onderwerpen (silicose, collagenose, asbestose, siliconegels voor de cosmetica, colloïdaal siliciumdioxide als vulstof) maar niet op biologisch silicium op zich, en het algemeen onderzoek naar dit onderwerp werd lang verwaarloosd. In ons lichaam kon tot op heden geen mobiliseerbaar silicium aangetoond worden.

Ondersteunende werking van silicium bij volgende aandoeningen:
Dosering:
  • Tussen 10 tot 100 mg per dag.

Synergisme:
  • Silicium versterkt de gunstige effecten van calcium en vitamine D op de beenderopbouw. Vitamine K2 is mogelijk essentieel voor het inbouwen van silicium in het bindweefsel en botweefsel. Silicium remt de opname en bevordert de uitscheiding van aluminium in het lichaam.
Waarschuwing:
  • Silicium niet gebruiken als men gevoelig is aan nierstenen, bij chronisch nierfalen. Vermijd hoge doseringen tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding.