Silicium

Dat silicium nog weinig gekend wordt in de medische wereld heeft te maken met het feit dat toediening van silicium in de vorm van een mineraal zout niet wordt opgenomen. Het is biologisch inactief. Het onderricht in de faculteiten geneeskunde, farmacie of biologische wetenschappen richt zich op min of meer verwante onderwerpen (silicose, collagenose, asbestose, siliconegels voor de cosmetica, colloïdaal siliciumdioxide als vulstof) maar niet op biologisch silicium op zich, en het algemeen onderzoek naar dit onderwerp werd lang verwaarloosd. In ons lichaam kon tot op heden geen mobiliseerbaar silicium aangetoond worden.
Solgar Vitamins - Oceanic Silica (silicium, kiezelzuur) - 50 capsules
Falruin - fytosil silicium gel - 100 ml
Vitaminstore

Toepassingen:
  • Reguleert de mineraalvoorziening in de botten. Er is aangetoond dat vrouwen die lijden aan osteoporose na een supplement-inname van silicium een aanzienlijk botdichtheid toename kende.
  • Versnelt het herstel van botbreuken.
  • Is noodzakelijk voor de vorming van gewrichtskraakbeen.
  • Ook in de aderwanden is silicium in belangrijke mate aanwezig.
  • De gezondheid van de huid hangt samen met de hoeveelheid silicium in de huid. Helpt bij huidproblemen zoals wonden, brandwonden, acne, psoriasis, ...
  • De inname van silicium verbetert de hardheid van de nagels, zorgt ervoor dat ze meer glanzen en dat ze minder breekbaar zijn.

Dosering:
Tussen 10 tot 100 mg per dag.

Synergisme:
Silicium versterkt de gunstige effecten van calcium en vitamine D op de beenderopbouw. Vitamine K2 is mogelijk essentieel voor het inbouwen van silicium in het bindweefsel en botweefsel. Silicium remt de opname en bevordert de uitscheiding van aluminium in het lichaam.

Waarschuwing:
Silicium niet gebruiken als men gevoelig is aan nierstenen, bij chronisch nierfalen. Vermijd hoge doseringen tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding.

Werking:
Het mineraal silicium (kiezelzuur) komt in een hoge concentratie in het menselijk lichaam voor en is gunstig voor onze gezondheid, maar wordt vooralsnog niet beschouwd als essentiële voedingsstof. Silicium concentreert zich vooral in bindweefsels (huid, pezen, spieren, botten, kraakbeen, haar, nagels, bloedvaten, slijmvliezen), nieren, longen en lever. Silicium speelt een rol bij de synthese van collageen en glycosaminoglycanen (bouwstenen van alle typen bindweefsel) en hydroxyapatiet (botmineraal); een tekort kan leiden tot afwijkingen van bindweefsel, gewrichten en botten, een verminderde afweer en atherosclerose. In een humane studie is een positieve correlatie gevonden tussen de siliciuminname en botmineraaldichtheid; in een andere humane studie was een hogere inname van silicium uit drinkwater geassocieerd met een kleinere kans op cognitieve achteruitgang en dementie. Silicium is antagonist van aluminium en blokkeert de opname van aluminium en bevordert de uitscheiding van aluminium met de urine (aluminiumchelatie). Aluminiumstapeling in de hersenen speelt vermoedelijk een belangrijke rol bij de ziekte van Alzheimer. In Europa is de dagelijkse siliciuminname uit voeding 20 tot 50 mg (in China en India is siliciuminname aanmerkelijk hoger, nameli ,jk 140-200 mg/dag); de siliciuminname is bij vrouwen lager dan bij mannen en daalt met het ouder worden. Door veranderingen in de voedselproductie is onze voeding armer aan silicium geworden.