BCAA

De keuze van Gezondheidsweb 
 prijs/kwaliteit






Ondersteunende werking van BCAA bij de volgende aandoeningen:
Dosering:
  • De vertakte keten aminozuren worden gemakkelijk opgenomen en gaan competitie aan met andere aminozuren bij de absorptie. Daarom moeten BCAA-aminozuren tenminste een half uur voor de maaltijd worden ingenomen.
  • Voor sporters zijn de belangrijkste doses die van vlak voor en vlak na de training. Doseringen variëren meestal tussen 3000 en 5000 mg per dag.
  • Tijdens extreem zware trainingen, wedstrijden of in de spieropbouwfase, kan afhankelijk van de intensiteit van de inspanning, ieder half uur een dosis van 3-5 gram worden ingenomen. Een soortgelijke aanbeveling geldt als beschadigde musculatuur bij het helingsproces moet worden ondersteund.
  • Voor sommigen kan het raadzaam zijn de BCAA’s direct voor het inslapen in te nemen, aangezien in de nacht het gevaar van spierafbraak het grootst is. Bovendien is in het begin van de nacht de natuurlijke afgifte van groeihormoon het grootst, wat de proteïnesynthese kan ondersteunen.
  • Aan mensen met inslaap- of doorslaapstoornissen wordt echter afgeraden hogere doses BCAA’s vlak voor het slapen gaan in te nemen. Vanwege het serotonineverlagend effect kunnen deze de slaapproblemen versterken.
BCAA Vitaminstore

Synergisme (versterkt de werking van BCAA):
  • BCAA’s worden soms ingenomen in de vorm van wei-eiwitten. Weieiwitisolaat en caseïne hebben namelijk de hoogste leucineconcentraties. Echter, in wei-eiwitten zijn ook andere aminozuren aanwezig die competitie kunnen aangaan bij de absorptie. Het is daarom vaak beter om een BCAA-preparaat te nemen.
  • Bovendien moet ook voorzien worden in het voor de spieren zo belangrijke spoorelement zink(methionine), dat nauwelijks in melkeiwit aanwezig is. Ook andere vitaminen en mineraalstoffen zijn voor de aminozuurstofwisseling belangrijk.
  • Het gebruik van een goed multi-vitaminen naast BCAA’s wordt dan ook aangeraden.
Indicaties:
  • Verbeteren conditie spieren (sport, zwaar lichamelijk werk, spiertrauma, sarcopenie, veroudering, spierdystrofie, ALS, COPD).
  • Grote metabole stress (operatie, (brand)wonden, sepsis, kanker).
  • Metabool syndroom, diabetes type 2.
  • Levercirrose, hepatische encephalopathie.
  • Nierziekten.
  • Tardieve dyskinesie.
Meer info:
  • BCAA’s zijn essentiële aminozuren; het lichaam kan deze verbindingen niet zelf aanmaken. In principe is het lichaam wel in staat om leucine, isoleucine en valine te vormen uit hun alfa-keto-analogen, maar deze stoffen zijn meestal niet aanwezig in de voeding, waardoor de mens afhankelijk is van aanvoer via de voeding. Voedingseiwit bevat een behoorlijk percentage BCAA’s (circa 15-20% van de aminozuren in dierlijke eiwitten). BCAA’s maken circa 35% uit van de behoefte aan essentiële aminozuren. Als vertakte keten aminozuren hebben de BCAA’s, zoals de naam al zegt, een vertakking in de restgroep. Door deze bijzondere ruimtelijke structuur vervullen de 3 aminozuren een heel eigen rol in de stofwisseling. Zo hoeven BCAA’s, in tegenstelling tot de andere aminozuren, niet eerst in de lever ‘bewerkt’ te worden, maar komen ze direct in de circulatie, waardoor de plasmaconcentraties na een maaltijd snel en sterk kunnen stijgen. Door hun vertakking kunnen BCAA’s bovendien bijzonder goed in spierweefsel worden ingebouwd. Bijna 30% van de totale hoeveelheid aminozuren die voor de synthese van myofibrillen (spiervezels) wordt gebruikt, zijn vertakte aminozuren. Het spierweefsel maakt circa 40% uit van het totale lichaamsgewicht. Er zijn dus veel BCAA’s opgeslagen in de spiereiwitten, maar slechts een klein deel daarvan (0,01%) is beschikbaar als vrije aminozuren. Overigens is dit trio ook in bindweefselstructuren van grote betekenis.
  • Anabole werking op spierstofwisseling: BCAA-suppletie kort voor en meteen na inspanning heeft een anabole werking op de spierstofwisseling. Dit komt omdat de snelheid van proteïnensynthese wordt verhoogd en de snelheid van proteïnen¬degradatie wordt geremd. Onderzoeken uit de chirurgie en orthopedie laten zien dat doelmatige opname van deze aminozuren de ontwikkeling van de spierdoorsnede en spiermassa bevordert. Na een krachttraining kan de inname van enkele grammen BCAA de stofwisseling in de spiercelkernen (RNA-polymerase = ribonucleïnezuur) dermate positief beïnvloeden, dat dit resulteert in een grotere spierdoorsnede en hoeveelheid samentrekkende proteïnen, waardoor ook de kracht toeneemt. Uit recent onderzoek blijkt, dat met name een metaboliet van leucine (keto-leucine) een sterk regulerend effect heeft op de eiwitstofwisseling. Leucine fungeert als een soort vonk die, in samenwerking met insuline, de proteïnesynthese aanzet. Daarom beweren sommige onderzoekers dat het beter is om alleen leucine te suppleren, in plaats van alle drie de BCAA’s. Maar hoewel isoleucine en valine niet zelf de proteïnesynthese kunnen initiëren, leveren ze wel de bouwstenen die nodig zijn als de anabole processen zijn begonnen. De BCAA’s hebben dan ook een sterk synergetisch effect op elkaar.
  • Energieproductie bij distress: BCAA’s zijn glycoliseerbare aminozuren die zeer gemakkelijk in energie omgezet kunnen worden. Als bij psychische en/of fysieke overbelasting (distress) een koolhydraattekort ontstaat, fungeren de BCAA’s als significante energiebron voor skeletspierweefsel. Dit is duidelijk een noodoplossing, aangezien bij deze manier van energievoorziening de eigen lichaamseiwitten (zowel uit spierweefsel als ook immuunproteïnen) verbruikt worden. Op een later tijdstip moeten de eiwitstructuren die voor de energiewinning zijn gebruikt, weer opnieuw worden opgebouwd. Toch is het een zinvolle noodoplossing. Zo kan bij duursporten (bijvoorbeeld wielrennen) tot 15% van de totale verbruikte energie uit de afbraak van lichaamseiwitten afkomstig zijn. Dat heeft naast spierafbraak ook een significante immuunverzwakking tot gevolg. Duursporters moeten er daarom alert op zijn dat ze voldoende BCAA’s binnenkrijgen om zowel in de normale behoefte te voorzien als in de extra hoeveelheid die tijdens een training wordt verbruikt. BCAA-suppletie voor en na de training moet voorkomen dat spierweefsel wordt afgebroken om in de energievoorziening te voorzien. Nadien helpt het bij de regeneratie van verbruikt spierweefsel. Bij distress zorgt een (bijkomend) tekort aan glutamine voor hoger verbruik van BCAA’s, omdat van deze drie aminozuren glutamine gemaakt kan worden. Een tekort aan glutamine (bijvoorbeeld bij darmproblemen) en een absolute deficiëntie van de vertakte aminozuren leidt onvermijdelijk tot verlies van spiermassa en immunoglobulinen. Suppletie met BCAA’s vermindert de snelheid waarmee andere aminozuren worden afgebroken en gebruikt. Hersenfunctie: BCAA’s spelen op verschillende manieren een rol in de biochemie van de hersenen. Natuurlijk als bouwstenen van eiwitten, evenals van energie, maar ook in de stofwisseling van glutamaat, een exciterende neurotransmitter. De belangrijkste manier waarop BCAA’s invloed hebben op hersenfuncties, heeft echter te maken met beïnvloeding van het transport van de aromatische aminozuren door de bloedhersenbarrière, waardoor de beschikbaarheid van precursors voor neurotransmitters wordt beïnvloed. BCAA’s worden door de bloedhersenbarrière naar de hersenen (en andere delen van het centrale zenuwstelsel) getransporteerd door een actief transportmechanisme. Dit transportmechanisme is al verzadigd bij normale plasmaconcentraties en de BCAA’s delen het met de aromatische aminozuren (tryptofaan, tyrosine en fenylalanine). Doordat BCAA’s meestal in grote aantallen aanwezig zijn, winnen BCAA’s meestal de competitie om dit transportsysteem. Wanneer de concentratie BCAA’s in het bloed stijgt, wat in diverse normale en abnormale situaties kan gebeuren, remt dat de opname van aromatische aminozuren in de hersenen, vooral van tryptofaan. Als reactie op de verminderde beschikbaarheid van de precursors vermindert de productie en afgifte van de monoamine neurotransmitters serotonine, dopamine en noradrenaline die uit de aromatische aminozuren worden geproduceerd, direct en snel. Dit heeft gevolgen voor onder meer hormonaal systeem, bloeddruk en stemming. Omgekeerd worden er, als de concentratie BCAA’s in het bloed (te) laag is, juist méér aromatische aminozuren in de hersenen opgenomen. Als dit in te grote mate gebeurt, kan het er mogelijk toe leiden dat de hersenen te hoge hoeveelheden aromatische aminozuren bevatten. Dit overschot kan worden omgezet in zogenaamde fakehormonen, ofwel valse neurotransmitters. Dit zijn stoffen die verantwoordelijk kunnen zijn voor ernstige psychologische problematiek en zelfs psychiatrische aandoeningen zoals zelfbeeldstoornissen en schizofrenie. Dit laatste ziektebeeld blijkt dan ook een van de ernstige gevolgen te zijn van levercirrose en hepato-encefalopathie.
  • Immuunsysteem: BCAA’s zijn absoluut noodzakelijk voor het goed functioneren van het immuunsysteem. Tekorten aan BCAA’s remmen verschillende aspecten van het immuunsysteem, waaronder de activiteit van Natural Killercellen en de proliferatie van lymfocyten. Vooral lymfocyten gebruiken veel BCAA’s. Daarnaast zijn BCAA’s bouwstoffen van de flexibele kant van de immunoglobulinen; substanties die het humorale deel van het immuunsysteem vormen. Over hoe BCAA’s inwerken op de immuunfunctie is echter nog veel onduidelijk. Het meest waarschijnlijk is dat de belangrijkste rol van BCAA’s voor het immuunsysteem ligt in de synthese van proteïnen (antigenpresenterende eiwitten, immunoglobulinen, cytokinen, receptoren, acute-fase-eiwitten etc.). Ook kan een deel van de werking worden verklaard door een sparend effect op L-glutamine. Insulineproductie: BCAA’s reguleren daarnaast de productie van insuline, wat weer de opname van aminozuren door het spierweefsel ondersteunt en afbraak van spierweefsel vertraagt. Daarnaast grijpt leucine gunstig in op het werkingsmechanisme van insuline en het gebruik van glucose door spierweefsel. Over de exacte mechanismen is echter nog veel onbekend.