Mierikswortel

Mierikswortel (horseradish) wordt toegepast bij verkoudheid, infecties van de urinewegen. Uitwendig wordt mierikswortel toegepast om de doorbloeding te verbeteren.
Latijnse naam: Armoracia rusticana
Andere namen: Mierik, peperwortel, wilde mostaard, capucienmostaard, horseradish
Ondersteunende werking van mierikswortel bij volgende aandoeningen:
Inwendig gebruik:
  • Bronchitis (luchtwegeninfecties) met slijmen, hoest, kinkhoest.
  • Strottenhoofdontsteking met heesheid, sinusitis.
  • Verkoudheden, ondersteunend bij griepachtige en koortsige aandoeningen.
  • Anorexie (gebrekkige eetlust), winderigheid, verstoorde darmflora en gistingsverschijnselen in de darm.
Uitwendig gebruik:
  • Artritis en artrose (reumatische aandoeningen), jicht, neuralgie (zenuwpijnen), ischias.
  • Doorbloedingsstoornissen, winterhanden en wintervoeten.
Gebruikte delen:
  • Vooral de wortel, bij voorkeur vers aangewend (goed te bewaren in een bloempot met vochtig zand); bij drogen gaan veel eigenschappen verloren.
Waarschuwingen:
  • Niet geven aan personen met ulcus ventriculi of -duodeni (zweren van maag of dundarm), gastritis of enteritis (maagdarmirritaties), refluxoesopahgitis (ontsteking van de slokdarm).
  • Niet geven aan personen met een zwakke schildklierwerking of hypothyreoïdie (vanwege de glucosilinaten die de schildklierfunctie kunnen verminderen).
  • Niet geven aan personen met nierziekten (werkt te prikkelend).
  • Niet geven aan kinderen onder de 4 jaar, vanwege de mogelijke irritatie van maag en darmen.
  • Niet geven aan zwangere vrouwen; slechts in kleine hoeveelheden culinair te gebruiken bij zwangerschap.
  • Vanwege een mogelijk bloedverdunnend effect: niet gebruiken de laatste 14 dagen (zeker de laatste 36 uur) voor een chirurgische of tandheelkundige ingreep.
  • Niet geven aan personen met een actieve bloeding (bijvoorbeeld: een bloedende maagzweer).