Botontkalking (osteoporose)

Voedingssupplementen die ondersteunend werken bij osteoporose:
  • Calciumcitraat geeft stevigheid aan skelet en gebit. Osteoporose (ontkalking van het bot) ontstaat meestal in combinatie met vitamine D tekort.
  • EGCG (EpiGalloCatechine Gallaat) uit groene thee bevat polyfenolen die de activiteit van osteoblasten verhogen (cellen die de botopbouw stimuleren) en verminderen osteoclasten (cellen die de botafbouw bevorderen).
  • Hoog gedoseerde vitaminen/mineralen hebben een gunstig effect op de stemming, reduceren stress, beschermen ons tegen sterfte als gevolg van een hart- of vaataandoening, versterken ons immuunsysteem en nog veel meer. Tekorten zijn soms sluimerend en worden niet altijd geassocieerd met bepaalde aandoeningen, lichamelijk ongemakken en psychische problemen. Het is een vaststaand feit dat de kwaliteit van onze voeding qua hygiëne uitstekend is maar voor onze gezondheid een onvoldoende scoort, omdat onze Westerse voeding marginale hoeveelheden nutriënten bevat. Hoe stelt u vast of een multi hoog gedoseerd is? Door op het etiket eerst te kijken naar de dosis vitamine B1 (thiamine). Dit geeft meestal een goede indicatie. Een dosering van 10 tot 25 mg vitamine B1 is de optimale dosis. Een multi met bijvoorbeeld 0 tot 5 mg vitamine B1 geeft slechts een geringe aanvulling.
  • Kalium de uitscheiding van calcium in de urine blijkt lager te zijn na suppletie met kalium. Ook de uitscheiding van zuren is minder na suppletie. Dit betekent dat de overmaat aan zuren in het lichaam (wat kan leiden tot botverweking, door de zouten) wordt geneutraliseerd. Kalium is zinvol voor het behoud van de botmassa, doordat de uitscheiding van calcium en zuren afneemt.
  • L-arginine en L-ornithine bevorderen de synthese van het groeihormoon. Naarmate de leeftijd stijgt, produceert de hypofyse steeds minder groeihormoon. Daardoor wordt de capaciteit om te regenereren (bijvoorbeeld bindweefsel, musculatuur, botweefsel, wondgenezing) steeds minder.
  • Maca kan een gunstig effect hebben op de botdichtheid. Onderzoeken hebben uitgewezen dat een extract van maca effectief is ter preventie van botontkalking als de oestrogeen aanmaak wegvalt. Een lage oestrogeenspiegel bij vrouwen na de menopauze is een oorzaak van osteoporose.
  • Magnesium bisglycinaat is belangrijk voor de botweefsels, een tekort heeft een negatieve invloed op alle botweefselcellen, waardoor bijna geen nieuwe botcellen worden aangemaakt en oude botcellen sneller worden afgebroken. Het botweefsel gaat achteruit in structuur en hoeveelheid, het bot zal sneller breken. Voldoende inname van magnesium beschermt tegen botbreuken, botverlies en verhoogt zelfs de botdichtheid.
  • Menaquinon-7 (vitamine K2) blijkt in een dosis van 600 mcg per dag effectief de botopbouw te stimuleren, door de concentratie van actief osteocalcine te verhogen. Osteocalcine is een calciumbindend eiwit in de botten. Bij gebrek aan vitamine K blijft osteocalcine inactief.
  • Omega 3 met EPA/DHA zorgen voor een goede ontwikkeling en dichtheid van de botten. Er bestaat een verband tussen omega 3-vetzuren en een hogere botmineraaldichtheid (BMD). Vooral DHA-vetzuur (docosahexaeenzuur) heeft invloed op de BMD.
  • Silicium is een bio-actief spoorelement dat een gunstige invloed heeft op het botweefsel. Silicium heeft het vermogen om de de mineraalvoorziening in de botten te reguleren, wat heel gunstig is voor het versterken van botweefsel.
  • Soja bevat isoflavonen die een licht oestrogenenwerking hebben, daardoor kan soja een beschermende werking hebben tegen botontkalking. Onderzoek bij bevolkingsgroepen waar het voedselpatroon rijk is aan sojaproducten komt osteoporose minder voor.
  • Vitamine B-complex (co enzym) quatrefolic (5-MTHF) (is de 4de generatie foliumzuur) en bio-actieve vitamine B12 blijken het aantal heupfracturen sterk te verminderen, doordat ze de homocysteïnespiegel doen dalen. Een verhoogde homocysteïnespiegel in het bloed is een risico voor osteoporose.
  • Vitamine D3 bevordert de botvorming en de mineralisatie, is essentieel voor de ontwikkeling van een intact en sterk skelet, vermindert botbreuken. Tanden en botten zijn veruit de hardste bestanddelen van ons lichaam, deze verdienste is grotendeels te danken aan calcium, het meest voorkomende mineraal in deze lichaamsstructuren. Maar ook vitamine D, dat een grote rol speelt bij de opname van dit mineraal vanuit het maagdarmkanaal en de inbouw in het botweefsel.

De stevigheid van uw botten hangt af van diverse voedingsstoffen. Het draait echt niet alleen om calcium en vitamine D. Tanden en botten zijn veruit de hardste bestanddelen van ons lichaam, dit danken ze grotendeels aan calcium, het meest voorkomende mineraal in deze lichaamsstructuren en natuurlijk aan vitamine D, dat een grote rol speelt bij de opname van dit mineraal vanuit het maagdarmkanaal en de inbouw in het botweefsel.

Hoe hard en duurzaam botstructuren kunnen zijn, wordt geïllustreerd door archeologische vondsten. Onder gunstige omstandigheden kunnen bijvoorbeeld menselijke schedels miljoenen jaren bewaard blijven. Vooral bij opgravingen vanaf de Romeinse tijd zijn botten als een boek dat alleen nog moet worden gelezen. Zo zijn sommige ziekten na vele honderden jaren nog af te lezen aan opgegraven botresten. Een voorbeeld is rachitis (Engelse ziekte), bekend als de klassieke gebreksziekte van vitamine D. Ook artrose, osteoporose, syfilis en de ziekte van Forestier laten sporen na in de botten die eeuwen later nog zijn te ontcijferen.

Zonder de calciumcomponent in botweefsel zouden archeologen een saaier leven hebben. Wij zelf trouwens ook, want we zouden niet meer kunnen gaan en staan waar we wilden. Stevige botten die ons over de planeet dragen, zijn nu eenmaal ondenkbaar zonder kalk. Toch is botweefsel van veel meer voedingsstoffen afhankelijk dan alleen van calcium en vitamine D. Sla er de officiële gezondheidsclaims voor voeding van de Europese Unie (EU) maar op na: 9 voedingsstoffen dragen bij tot de instandhouding van normale botten. Op alfabetische volgorde: calcium, eiwitten, fosfor, magnesium, mangaan, vitamine C, vitamine D, vitamine K en zink. Vitamine B12 en foliumzuur zijn serieuze kandidaten, dit heeft alles te maken met het groeiende inzicht dat ook een verhoogd homocysteïne-gehalte in het bloed een risicofactor is voor osteoporose. Een verhoogd homocysteïne kan het gevolg zijn van tekorten aan één of meer van de B-vitamines foliumzuur, vitamine B6 of vitamine B12. Ook blijken roken, vele koppen koffie per dag en de nodige alcohol het homocysteïne te verhogen. Gelukkig is het omgekeerde ook waar. Door B-vitamines te supplementen te gebruiken of door de koffie en alcohol te minderen en te stoppen met roken, gaat het homocysteïne naar beneden.

Zie ook: