Anemie (bloedarmoede)

Voedingssupplementen die ondersteunend werken bij anemie:


Anemie of bloedarmoede is een ziekte waarbij sprake is van een tekort aan de zuurstofdragende stof hemoglobine in het bloed. IJzer is onontbeerlijk voor het lichaam: het helpt bij de productie van hemoglobine dat zuurstof via het bloed vervoert. IJzer komt in veel voedingsmiddelen voor. Het gebruik van deze voedingsmiddelen helpt bloedarmoede door ijzertekort te vermijden (ferriprive anemie). Na verloop van tijd zal een ijzertekort lijden tot dit type anemie, gekenmerkt door een gebrek aan eetlust, moeheid, blekere lippen en verhemelte. Het ijzertekort bestaat echter al vooraleer de bloedarmoede optreedt. Een bloedonderzoek bevestigt dat het om deze aandoening zou kunnen gaan.

De voeding van de zuigeling: 
Tijdens de eerste 3 maanden van de zwangerschap krijgt de foetus van zijn moeder een voorraad ijzer. Daarna moet de voeding de behoeften van de zuigeling en later van het kind dekken. Tijdens zijn/haar groei heeft de baby grote hoeveelheden ijzer nodig. Die worden niet altijd geleverd door moeder (of flessenmelk). In dien je borstvoeding geeft, zorg dan dat je eigen voeding rijk is aan ijzer. In geval van flessenvoeding, geef dan melk verrijkt met ijzer vanaf de leeftijd van 4 maand tot ten minste 1 jaar.

Oorzaken van bloedarmoede:

Bloedarmoede kan verschillende oorzaken hebben. Bij zuigelingen en jonge kinderen is dit meestal ijzertekort. Dit mineraal is onmisbaar bij de productie van hemoglobine. In de loop van de laatste 3 maanden van de zwangerschap ontvangt de foetus van zijn moeder een voorraad ijzer. Daarna dekt een gevarieerde voeding zijn/haar ijzerbehoeften. In zeldzame gevallen kunnen genetische of constitutionele afwijkingen tot chronische bloedarmoede leiden, doordat het hemoglobine zelf wordt aangetast: soms is er een slechte aanmaak van de hemoglobinemolucule (thalassemie) of is deze molecule onstabiel (sikkelanemie); er kunnen ook afwijkingen optreden aan de wanden van de rode bloedcel, zoals bij Minkowski-Chauffard syndroom, dat wordt gekenmerkt door een grotere broosheid van deze wand. Soms wordt deze ziekte uitgelokt door defecte enzymen in de rode bloedcellen. In dat geval kan, met behullp van een familie-onderzoek om eventuele gelijkaardige antecedenten op te sporen, de diagnose worden gesteld en de behandeling bepaald. In sommige gevallen hangt bloedarmoede samen met een proces van vernietiging van de rode bloedcellen tijdens de zwangerschap, in geval van onverenigbaarheid van het bloed van de moeder met dat van de baby. In de loop van de zwangerschap worden risicosituaties systematisch opgevolgd en kunnen de gevolgen worden beperkt. Soms wordt overgegaan tot een bloedtransfusie bij de foetus in de baarmoeder. 

Bloedarmoede bij de menstruerende jonge meisjes: 

Bij elke bloeding verlies men hemoglobine en dus ook ijzer. Omdat jonge meisjes menstrueren, kunnen zij een aanzienlijke hoeveelheid bloed verliezen. Zij hebben vaak een geringe ijzerreserve en lijden sneller aan bloedarmoede, wanneer het verlies aan ijzer groter is dan de inbreng ervan.

Symptomen en diagnose:

Het duidelijkste signaal is een bleke kleur van gezicht, de handpalmen, de lippen en de tong. Het kind heeft weinig eetlust en heeft last van vermoeidheid bij inspanning (matige bloedarmoede) of bij rust (ernstige bloedarmoede). Ander zichtbare symptomen: broze en afbrekende nagels, weinig en dun haar. Soms wijzigt het voedingsgedrag van het kind zich. De diagnose van bloedarmoede wordt gesteld wanneer het hemoglobinegehalte in het bloed te laag is. Door een eenvoudig bloedonderzoek op basis van een bloedstaal, de volledige bloedstelling (FBC), wordt het volume en het hemoglobinegehalte van de rode bloedcellen gemeten en kan ook vaak de oorsprong van de bloedarmoede worden achterhaald. Een bloedafname kan ook aan het licht brengen dat de aanwezige rode bloedcellen kleiner zijn dan normaal. Wanneer de oorzaak onbepaald is of niet samenhangt met een gebrek in de voeding, moeten andere onderzoeken worden uitgevoerd om de oorsprong van de aandoening op te sporen.
    Tot de symptomen behoren:
    De hoofdoorzaken van anemie zijn:
    • Tekort aan ijzer
    • Tekort aan kobalt
    • Tekort aan vitamine B6
    • Tekort aan vitamine B9 (Macrocytaire anemie)
    • Tekort aan vitamine B12
    • Tekort aan L-lysine (Pernicieuze anemie)
    De meest voorkomende vorm is ijzer tekort aan een bepaald enzym in de maag, waardoor het lichaam niet genoeg vitamine B12 kan opnemen om voldoende te kunnen aanmaken. Soms is een afwijking in het immuunstelsel of een medicijn de oorzaak. Het treft vooral veganisten en mensen met bloedgroep A.
    • Megaloblastenanemie: ontstaat door een tekort aan foliumzuur. Zwangere vrouwen en ouderen zijn hiervoor extra vatbaar.
    • Sikkelanemie: is een erfelijke bloedziekte waaraan sommige mensen uit Afrika en het Midden-Oosten aan lijden. De symptomen zoals geel kleuren van huid en ogen (geelzucht) koorts en zwakte na inspanning, openbaren zich al in de kinderjaren.
    Zie ook: