Vitamine B6 (pyridoxine)

Pyridoxaal-5-fosfaat (P5P) is de actieve vorm van vitamine B6. Vitamine B6 in de vorm van P5P heeft als voordeel dat de vitamine niet meer door het lichaam omgezet hoeft te worden in zijn biologisch actieve vorm, een proces dat niet bij iedereen even efficiënt verloopt. Daarnaast kan er vanwege de betere werkzaamheid volstaan worden met een lagere dosering.

Ondersteunende werking van vitamine B6 bij volgende aandoeningen:
Dosering:
  • De ADH voor vitamine B6 bedraagt 1,5 mg per dag (voor mannen boven 51 jaar 1,8 mg/dag). Amerikaans onderzoek suggereert echter dat veel mensen meer vitamine B6 nodig hebben (minimaal 3-5 mg/dag) voor het bereiken van een optimale P5P-spiegel (> 30 nmol/l). In Europa (European Food Safety Authority) geldt een veilige bovengrens van inname (tolerable upper intake level) van 25 mg vitamine B6 per dag. De Verenigde Staten (Institute of Medicine) hanteren een veilige boven¬grens van 100 mg per dag.
  • Voor therapeutische doeleinden zijn doseringen tussen 25 en 200 mg vitamine B6 per dag gebruikelijk en veilig: bij doseringen tot 200 mg per dag zijn geen afwijkingen waargenomen.
  • Bij tardieve dyskinesie zijn doseringen tot 400 mg per dag voorgeschreven; het is belangrijk dat dit onder medische supervisie plaatsvindt. P5P is waarschijnlijk veiliger in hoge doseringen dan pyridoxine en heeft de voorkeur als pyridoxine in de lever niet goed wordt omgezet in P5P.

Synergisme:
Waarschuwing:
  • Wees terughoudend met hoge doseringen vitamine B6 tijdens zwangerschap en lactatie.
  • In te hoge dosering kan vitamine B6 perifere sensorische neuropathie en zenuwdegeneratie veroorzaken; deze bijwerkingen verdwijnen meestal binnen zes maanden na het staken van vitamine B6-suppletie. Meestal gaat het om dagdoseringen van 600 mg of hoger; in enkele gevallen treden neuropathische klachten op bij een (veel) lagere dosering vitamine B6. Ook is de kans op perifere neuropathie groter na langdurige vitamine B6-suppletie.
  • Diverse medicijnen (waaronder isoniazide, penicillamine, hydralazine, levodopa, procarbazine, cycloserine, theofylline, MAO-remmers, ethionamide, valproïnezuur, tetracyclines en corticosteroïden), de anticonceptiepil en hormonale suppletietherapie kunnen de vitamine B6-status verlagen.
  • Roken en een hoge alcoholinname verhogen de vitamine B6-behoefte.
  • Vitamine B6 verlaagt de effectiviteit van levodopa, fenobarbital en feny¬toïne, maar verbetert mogelijk de werking van nortryptiline.
  • Meer interacties zijn mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.