Magnesium

Magnesium bisglycinaat is een superieure vorm van magnesium. Hierbij is ieder magnesiumdeeltje krachtig gebonden aan 2 moleculen van het aminozuur glycine, waardoor een soort ringstructuur gevormd wordt met in het midden de magnesium. Deze vorm van magnesium supplementen hebben een veel hogere biologische beschikbaarheid (zorgt voor een veel betere opneembaarheid) dan andere vormen van magnesium. Magnesium is een heel belangrijk mineraal, waarvan we dagelijks genoeg moeten binnenkrijgen, helaas zijn bij veel mensen magnesium inname marginaal. Enkele belangrijke eigenschappen van magnesium: beïnvloedt de biologische klok, kan laaggradige (stille) ontstekingen tegengaan, kan symptomen van een depressie verlichten, kan vaatstijfheid van de slagaders verminderen en verkleint daarmee de kans op een hart- of vaataandoening, kan de bloedglucosespiegel verlagen bij personen met prediabetes, verlaagt de bloeddruk, herstelt metabole afwijkingen bij personen met een normaal lichaamsgewicht en een magnesiumtekort, ...

Ondersteunende werking van magnesium bij de volgende aandoeningen:
  • Beroerte
  • Bloedvatverstopping (trombose)
  • Botbreuken (fracturen): magnesium beschermt tegen botbreuken, magnesium is belangrijk voor de opbouw en het behoud van sterke botten en tanden.
  • Botontkalking (osteoporose)
  • Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)
  • Constipatie (verstopping: magnesium kan de stoelgang bevorderen en is een goed middel bij constipatie. Bij een te hoge doses kan magnesium lichte diarree veroorzaken, dan is de oplossing de dosis wat verlagen. Magnesium bysglycinaat zorgt voor de beste opneembaarheid.
  • Diabetes: magnesium blijkt de kans om diabetes te ontwikkelen te verkleinen. Voldoende magnesium inname heeft een positief effect op ontstekingsreacties (lagere concentratie van ontstekingsmarkers in het bloed), een betere insulinegevoeligheid, een positief effect op het glucosemetabolisme en het serumkaliumgehalte. Magnesium kan zo helpen diabetes onder controle te houden en hiermee complicaties aan de vaten voorkomen. Glucose en endogene insulinesecretie hebben invloed op het plasma-magnesium. Het magnesiumniveau en het insulineniveau vertonen een wisselwerking, aanvulling van het magnesium dat verloren gaat kan het ziektebeeld bij diabetici verbeteren. Andere toepassingen van magnesium.
  • Fibromyalgie
  • Hartritmestoornissen
  • Hartzwakte
  • Hoge bloeddruk
  • Hoofdpijn
  • Metabool syndroom
  • Migraine
  • Oorsuizen
  • Spierkrampen: magnesium is een natuurlijke ontkramper, maar niet niet in de vorm van magnesiumoxide (dat nauwelijks wordt opgenomen door het lichaam). Magnesium werkt samen met calcium en is nodig voor een goede prikkelgeleiding van de zenuwen naar de spieren. Samen hebben ze een spierverslappende werking. 
  • Stress (spanning)
  • Vermoeidheid (gebrek aan energie): magnesium speelt een rol bij de energieproductie, magnesiumtekort in het lichaam heeft een negatief effect op het energiemetabolisme.
  • Zwangerschap
Dosering:
  • De dagelijks aanbevolen hoeveelheid magnesium in bedraagt 300 mg, maar de werkelijke magnesiumbehoefte kan sterk variëren, afhankelijk van factoren als leeftijd, geslacht, zwangerschap, beroep, sport, voedingsgewoonten, leefwijze en medicijnen. In ongunstige omstandigheden kan de behoefte aan magnesium wel oplopen tot 600-700 mg per dag.
  • Het duurt enige tijd voordat de effecten van magnesiumsupplementen zich openbaren. De ontspannende werking op de spieren zal zich het eerst openbaren, al na enkele dagen of weken, maar om een duurzaam effect te bewerkstelligen moet de inname enkele maanden worden volgehouden.
  • Als veilige bovengrens wordt tussen de 300 en 400 milligram elementair magnesium per dag aangehouden. Bij acuut gebruik 400 mg en bij chronisch gebruik 300 mg. Voor kinderen van 1 tot 3 jaar geldt een grens van 65 mg, van 4 tot 8 jaar van 110 mg, van ouder dan 8 jaar 350 mg. Voor bepaalde toepassingen kan het echter noodzakelijk zijn om hoger te doseren, mits dit onder toezicht gebeurt.
  • Niettemin is magnesiumtherapie een zeer veilige therapievorm. Extreme overdosis kan bij sommige mensen een warmtegevoel en flushes geven, maar het optreden van een lage bloeddruk door magnesiumoverdosis is uiterst zeldzaam. Wel kan intensieve therapie met oraal magnesium (zoals eerder aangegeven) aanleiding geven tot darmklachten en diarree.

Synergisme (versterkt de werking van magnesium):
  • Een belangrijke activator voor magnesium is vitamine B6. Vitamine B6 helpt om magnesium de lichaamscellen in te transporteren. Daarnaast hebben ook vitamine Cvitamine Dcalcium en fosfor een synergistische werking. Calcium, vitamine D en fosfor zijn vooral synergistisch op het gebied van de stofwisseling van botten en tanden.
Waarschuwing:
  • Bij een verminderde nierfunctie, hartblok (een storing in de prikkelgeleiding van het hart) en neuromusculaire aandoeningen dient magnesiumsuppletie, indien mogelijk, enkel te geschieden onder medisch toezicht.
  • Intensieve therapie met anorganisch magnesium, met name magnesiumsulfaat en magnesiumchloride, kan tijdelijk osmotische diarree tot gevolg hebben. Bij constipatie worden daarom regulier soms hogere doses van magnesium geadviseerd. Magnesiumsulfaat veroorzaakt gemakkelijker diarree dan andere magnesiumzouten omdat sulfaat, evenals magnesium, een osmotische werking heeft. Aminozuurgebonden magnesiumvorm en de meeste organische vormen worden goed opgenomen met een minimale laxerende werking.
  • Gelijktijdige gebruik met tetracyclinen, digoxine, penicilline, ijzer of ciprofloxacine kan de resorptie van deze middelen verminderen door complexvorming en doordat magnesium maagzuurvorming remt.